گشتي در تبريز و كندوان
گفتن از مزاياي سفر و سياحت ديگر لزوم خود را از دست داده و خوشبختانه عليرغم همه دغدغه ها و گرفتاريها سفر و سياحت جاي خود را در زندگي خانواده ها باز كرده است. ما هم براساس علاقه مفرط به گشتن و با وجود محدوديتهاي زماني همزمان با نيمه شعبان سفري به تبريز و كندوان داشتيم كه چند تصوير براي تجديد خاطره خودمان و كساني كه به آنجا رفته اند درج ميكنم. ديدن تبريز از جمله چيزهايي است كه عدم انجام آن حيف است.
در توصيف تبريز بايد به آنچه شنيدهام رجوع كنم بدون تحقيق حرفه اي و علمي : تبريز شهر بدون گدا ، اصفهان نصف جهان اگر نباشد تبريز ، شهر ادب و هنر، شهر فرشهاي فاخر بين المللي،شهر مردمان غيرتمند و البته در اين سفر با پديده خيلي نادري مواجه شديم و آن عدم حضور فيزيكي مامورين راهنمايي و رانندگي در شهر به اين بزرگي بود . نميدانم اتفاقي و به دليل تعطيلي بود يا رعايت مقررات توسط خود مردم و بدون نياز به حضور مامورين در هر صورت خيلي برايم شگفت انگيز بود.
تبريز با بازار همچنان سنتياش، با خانه مشروطه ، با مسجد جامع ، با مقبره الشعرا و مردم خونگرم و علاقه مند به دادن آدرس دقيق( البته با وسواس زياد) خيلي جالب است. روستاي كندوان و البته در مسير آذر شهر و اسكو با باغهاي ميوه وسيع اش برايم از خاطرات فراموش نشدني خواهد بود.
