جذابيتهاي ترينها
بهانه نوشتن اين مطلب تبليغاتي است كه چندي پيش براي احداث يك پارك در غرب استان تهران ديدم. در تابلويي بزرگ نوشته بود
بزرگترين پارك خاورميانه در صباشهر شهريار احداث ميگردد.
شايد شما هم در خبرها گاه و بيگاه شنيدهايد كه مثلا بزرگترين سد خاورميانه در گوشهاي از كشور احداث ميگردد. يا بزرگترين پالايشگاه در جايي از ايران احداث شدهاست. البته اين بزرگي ها در نوع خود غرور آفرين و مايه مباهات است.
البته اين معيارها و موارد ميتواند در ارائه چهرهاي متفاوت و بعضا برتر از ايران نقش آفريني نمايد. ولي در معيارهاي پذيرفته شده توسعه يافتگي ميزان رفاه عمومي، تحقيق و توسعه، سلامت جسمي و رواني، امنيت اجتماعي و حقوق شهروندي مهمتر هستند.
آيا بهتر نيست بجاي بزرگترين پارك خاورميانه كه در يك جا متمركز ميشود و به اندازه ۱۰ پارك معمولي مساحت دارد. ده پارك ( كه قطعا بزرگترين هم نخواهند بود) در ۱۰ نقطه از كشور احداث گردد و پراكندگي برخورداري از فضاي سبز را براي نقاط مختلف عادلانهتر نمايد. يا بجاي احداث بزرگترين سد در منطقه كه سه برابر سدهاي معمولي آب ذخيره مينمايد و به همان نسبت نيز هزينه در بر دارد سه سد در حد لازم و بهينه در سه نقطه در همان مسير احداث نماييم كه عوارض ناشي از آسيبهاي وارده به اقليم كم گردد. احداث بزرگترين پالايشگاه هم از نظر اقتصادي و هم از ديدگاه پدافندغير عامل توجيه خود را از دست داده است.
به نظر ميرسد اين تمايل به كسب عنوان ترينها فقط در كشورهاي توسعهنيافته جايگاه داشته باشد و در كشورهاي توسعه يافته توجه اصلي معطوف به توزيع عادلانه و بهيه امكانات است تا كسب عناوين ترينها.