خلقت و آفرينش كائنات از كوچك‌ترين ذره تا بزرگ‌ترين جسم آسماني و البته غير مادي و متافيزيك پر از رمز و راز و شگفتي است.

دو نعمت شگفت انگيز كه در اين چند روزه به واسطه تالم ناشي از درگذشت يكي از عزيزانم برايم نمود قوي‌تري يافته است نعمات ((فراموشي)) و ((مرگ)) است. به نظرم تصور زندگي بشري بدون اين‌دو اولا مشكل و ثانيا ناقض فلسفه وجودي و ارزشي زندگي است.

اگر قرار باشد تالم ناشي از از دست دادن عزيزان فراموش نشود ادامه زندگي به‌جز زجر و دلتنگي نخواهد بود كه با فلسفه و اصل اميد به آينده و شادي‌هاي بعدي آن در تعارض است.

تصور زندگي بدون مرگ و پايان تمامي انگيزه‌هاي بهتر زيستن و حس برتري جويي براي كمال را از بين مي‌برد. با فرض عدم پايان براي زندگي فاصله ارزشي خوبي با بدي از بين مي‌رود.