پرواز بر آسمانها همچون پرندگان آرزوي ديرين بني بشر بوده است و عليرغم دستيابي به انواع حضور در آسمان هنوز شرايط و عوامل اغناي بشر فراهم نشده و هر روز شاهد ابداع شيوه هاي بديع از تلاش براي آسانتر شدن و فراگير شدن اين حضور در آسمان هستيم. به اعتقاد من برخي پرندگان مانند مرغ و اردك عليرغم برخي جلوه هاي زيباي خدادادي ،شان والاي پرنده بودن و استيلا بر زمينيان با پرواز را تاحد تاسف بار و سخيفي پايين آورده و به حضور در خاك و خول و لجنزار اكتفا نموده اند . بجاي اينكه مانند ساير پرندگان در آسمانها سير نمايند بُعد پريدن را از روند زندگي خود حذف و فقط با يدك كشيدن عنوان پرنده در پايين ترين سطح به سان خزندگان عمر مي گذرانند.

من كه كمتر ممكن است با شنيدن عنوان پرنده به ياد مرغ و اردك بيفتم. بلكه پرواز و پرنده مرا به ياد عقاب و كبوتر و ... مي اندازد.

بي شباهت نيستند برخي از انسانها كه شان والاي ( من ملك بودم و فردوس برين جايم بود) را رها كرده و خود را به مقولاتي دون شان انسانيت مشغول نموده اند. كاش تعداد آنهايي كه از زندگي به دنبال شان انسانيت هستند بسيار بيشتر از خاكيان و سقوط كردگان باشند.