هم افزايي
شايد با اين سوال كه چرا ۲ بعلاوه ۲ مي شود ۴ مواجه شدهايم. و شايد با شوخيها و بازيهاي رياضي معادلاتي كه اين حساب دو دو تا ميشه چهارتا را وجه مشغوليت دانش آموزان و دانشجويان قرار دادهاند.
اينكه چرا ۲ بعلاوه ۲ ميشود ۴ به دليل اين است كه مبناي ثابت و عمومي رياضيات چهان ۱۰ ميباشد.
آن هايي كه با رياضيات محض آشنايي دارند ميدانند كه ۲ +۲ در مبناي ۴ مي شود ۱۰ (بخوانيم يك و صفر) و ۲ +۲ در مبناي ۳ ميشود ۱۱ ( بخوانيم يك و يك در ميناي۳)
جداي از اين بحث رياضي محض كه كاملا داراي مبناي علمي و كاربردي دارد اين موضوع در علوم انساني هم موضوع كاربردي است. در مباحث كارايي و اثر بخشي محاسبات نتايجي را نشان ميدهند كه با قواعد معمول رياضي كاملا متفاوت هستند. در اين حوزه نا معادلاتي همچون ۴<۲+۲ يا ۲<۱+۱ نمايان شده و معنا و تعريف مييابند.
مثال شهودي اين نوع محاسبه در محيط هاي كار به تكرار به چشم خوردهاست. شما سيمكشي برق را تصور بفرماييد. اگر اوستا كار و شاگردش با هم مشغول كار باشند به طور معمول ميزان X واحد پيشرفت كار خواهند داشت. چنانچه يك روز شاگرد برقكار يك روز حاضر نباشد پيشرفت كار قطعا به كمتر از نصف خواهد رسيد. يعني با اينكه تعداد نيروي كار (حتي با فرض برابري توان) نصف ميشود الزاما پيشرفت كار به همان نسبت كم نيشود.
مثال ديگر، يك سقف بر روي چهار ستون در چهار گوشه استوار است. آيا ميتوانيم نتيجه بگيريم كه هر ستون يك چهارم سقف را نگه ميدارد؟ ضمن درستي اين موضوع از نظر رياضي، عملا معني خود را از دست ميدهد. اگر باور نميكنيد يكي از ستونها را حذف كنيد تا نتيجه را ببينيد.
سرتان را درد نياورم . دغدغه ، دغدغه كار گروهي و پذيرفتن جايگاه هركدام از ما در گروهي است كه در آن عضويت داريم. سرگروه يا به قول جديد سريار ( واژه جايگزين كاپيتان) با وجود داشتن نقش مهم بدون حضور و فعاليت يارانش طرفي نخواهد بست.
اينكه در مسابقات انفرادي داراي مدال هستيم و در بازيهاي تيمي كمتر نتيجه ميگيريم شايد در عدم باور هم افزايي حاصل از قرارگرفتن همه اجزا در كنار هم و هريك در جاي خود ميباشد.
كارايي دو نفر باهم اگر با هدف معين و تقسيم كار براساس شايستگي و توانايي بيش از مجموع كارايي تك تك آنها ميباشد. لذا
۲<۱+۱
به همان نسبت اگر براي كاري كه بيش از دو نفر نياز ندارد به ۵ نفر بسپاريم نتيجه عكس ميدهد و مطمئنا كارايي ۵ نفر از ۲ نفر كمتر خواهد بود.